DAMDAKİ KEMANCI, 20. YÜZYIL BAŞLARINDA ÇARLIK RUSYA’SININ SARSINTILI ZEMİNİNDE, YOKSUL AMA DİRENGEN BİR YAHUDİ KÖYÜ OLAN ANATEVKA’DA GEÇER. BU KLASİK MÜZİKAL, DEĞİŞEN DÜNYAYA TUTUNMAYA ÇALIŞAN İNSANLARIN, GELENEKLE MODERNLİK, İNANÇLA ÖZGÜRLÜK, GEÇMİŞLE GELECEK ARASINDA SIKIŞIP KALAN HAYATLARIN ÖYKÜSÜDÜR. KÖYÜN SÜTÇÜSÜ TEVYE, GELENEKLERİNE SIKI SIKIYA BAĞLI, İNANÇLI BİR BABADIR. HAYATI BOYUNCA İNŞA ETTİĞİ DEĞERLER SİSTEMİ, KIZLARININ KENDİ SEÇİMLERİ UĞRUNA BU DÜZENİ SORGULAMASIYLA ÇATIRDAMAYA BAŞLAR. AİLE İÇİNDE BAŞLAYAN BU DÖNÜŞÜM, TOPLUMSAL BİR ALTÜST OLUŞUN DA HABERCİSİDİR. ZİRA DIŞARIDA ÇARLIK YÖNETİMİNİN BASKILARI BÜYÜMEKTE, YAHUDİ HALKI GÖÇ YOLLARINA SÜRÜKLENMEKTEDİR. JOSEPH STEİN’İN METNİ, JERRY BOCK’UN BESTELERİ VE SHELDON HARNİCK’İN UNUTULMAZ ŞARKI SÖZLERİYLE HAYAT BULAN “DAMDAKİ KEMANCI”; YALNIZCA BİREYSEL BİR BABANIN MÜCADELESİNİ DEĞİL, AYNI ZAMANDA KÖKLERİNDEN KOPARILMAYA ÇALIŞILAN BİR TOPLUMUN DİRENİŞİNİ ANLATIR. “IF I WERE A RİCH MAN”, “TRADİTİON” VE “SUNRİSE, SUNSET” GİBİ HAFIZALARA KAZINMIŞ ŞARKILAR EŞLİĞİNDE; SEYİRCİYİ ZAMAN, MEKÂN VE KÜLTÜR ÖTESİ BİR YOLCULUĞA ÇIKARIR. GÜLDÜRÜRKEN DÜŞÜNDÜREN, HÜZÜNLE NEŞEYİ USTALIKLA HARMANLAYAN BU ESER, TİYATRO SAHNESİNDE YALNIZCA BİR MÜZİKAL DEĞİL, İNSAN OLMANIN YÜKÜ VE UMUDUNA DAİR EVRENSEL BİR ANLATIDIR.

“DAMDAKİ KEMANCI”, DÜŞMEMEYE ÇALIŞARAK YAŞAMAYA ÇALIŞAN HERKESİN HİKÂYESİDİR.