•BİR NORA EVİ

Ji lîstika Henrik Ibsen a ku di dawiya sedsala 19-an de hatiye nivîsandin, di dîroka tiyatroyê de bûye klasîk û yek ji mînakên herî girîng ên têkoşîna jinan e, “Malekê Pitikê (Nora)”, lîstika “Malekê Nora” ya ku ji aliyê Jale Karabekir ve hatiye nivîsandin, lîstikeke ceribîner e ku bi awayekî performatîf rêzika civaka heteronormatîf rexne dike. “Malekê Nora” mijarên ku di “Malekê Pitikê” de têne nîqaşkirin digihîne hev û balê dikişîne ser nakokî û dijberiyên di têkiliya pergal-ferd-civakê de ya îro. Lîstik, dema ku şahidiya ezmûna rasterast a jineke lîstikvan ku di pergala ku em tê de dijîn de asê maye dike, ji temaşevanan re qadeke ku li ser rol û nasnameyên zayendî yên civakî, patrîyarkî, kapîtalîzm, qeyrana avhewayê hwd. bifikire vedike. 
---
Henrik Ibsen’in 19. yüzyılın sonlarında kaleme aldığı, tiyatro tarihinde klasikleşmiş, kadın mücadelesini konu alan en önemli örneklerden biri olan “Bir Bebek Evi (Nora)” oyunundan hareketle Jale Karabekir’in yazdığı “Bir Nora Evi” heteronormatif toplum düzenini performatif olarak eleştiren bir yapıya sahip, deneysel bir oyun. “Bir Nora Evi” Bir Bebek Evi’nde tartışılan konuları bir araya getirerek günümüz sistem-birey-toplum ilişkisindeki çatışma ve çelişkilere odaklanıyor. Oyun, içinde yaşadığımız sistemde sıkışıp kalmış bir kadın oyuncunun birebir deneyimine tanıklık ederken, seyirciye toplumsal cinsiyet rolleri ve kimlikleri, patriyarka, kapitalizm, iklim krizi vb. üzerine düşünebileceğimiz bir alan açıyor.

— 

A Nora’s House, written by Jale Karabekir, and inspired by Henrik Ibsen’s A Doll’s House (Nora), written at the end of the 19th century, which has become a classic in the history of theatre and one of the most important examples of women’s struggle, is an experimental play with a structure that performatively criticizes a heteronormative social order. A Nora’s House brings the issues discussed in A Doll’s House and focuses on the conflicts and contradictions in today’s system-individual-society relationship. While witnessing the one-on-one experience of a female performer trapped in the system we live in, the play opens a space for audience, where we can talk about gender roles and identities, capitalism, climate crisis, etc.